എങ്കില്‍ സഖീ

ഒരു വാക്കു പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍
സഖീ, പോകും മുമ്പെ
ഒരു നോക്കു കാണാനിട-
തന്നിരുന്നെങ്കില്‍...

ഒന്നു ചോദിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍
മൗനം കൊണ്ടെങ്കിലും
നിന്‍ മനസിന്‍റെ വാതില്‍
തുറന്നിരുന്നെങ്കില്‍

ഒരു പൂവെങ്കിലും തന്നെങ്കില്‍
നിന്നോര്‍മയ്ക്കായ്
ഒരു വളപ്പൊട്ടെങ്കിലും
ബാക്കി വച്ചിരുന്നെങ്കില്‍

ഒന്ന് പാടിയിരുന്നെങ്കില്‍
പാടിത്തകര്‍ന്നൊരീ
മുളന്തണ്ടെങ്കിലും നീ
കണ്ടിരുന്നെങ്കില്‍

തകരുകില്ലായിരുന്നു സഖീ,
നിന്നെയോര്‍ത്തു
കരഞ്ഞു തളര്‍ന്നിടറി
വീഴുകില്ലായിരുന്നു ഞാന്‍ !!!

പിന്നെയും മഴ പെയ്യുന്നു

കുട്ടിക്കാലത്തിന്റെ വറുതിയിലേക്ക്
മഴ വന്നത് പനിയായിട്ടായിരുന്നു.
സ്കൂളിലേക്കുള്ള വഴികളില്‍
കുടയായത് 'മലയാള'ത്തിന്റെ പുറം ചട്ടകള്‍!!

മേല്‍ക്കൂരയുടെ  വിള്ളലിലൂടെ
വിളക്ക്കെടുത്തിയും
പുസ്തകത്തിലെ മയില്‍‌പ്പീലി നനച്ചും
വന്ന മഴ എത്ര പിരാക്ക് കേട്ടതാണ്

കുതിര്‍ന്ന പായയില്‍
തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടക്കും
ബാക്കി വന്ന കിനാക്കളൊക്കെയും
തലയണക്കുള്ളില്‍ പാത്തുവെക്കും

കഞ്ഞിയില്‍ വറ്റ് കുറയും
മുളകിനെരിവു കൂടും
പറമ്പിലെ ചേമ്പും ചേനയും
വയറ്റില്‍ ക്കിടന്നു ചൊറിയും

മഴയോടുള്ള അരിശം
അമ്മയോട് തീര്‍ക്കും
നനഞ്ഞ കോലായില്‍ നിന്ന്
മഴയെ ചീത്ത വിളിക്കും

പകലും രാത്രിയും
തവളകള്‍ നിര്‍ത്താതെ കരയും
കറുത്ത മാനം നോക്കി
പിന്നെയും കാലത്തെ ശപിക്കും
*  *   *   *

കാല്‍ച്ചുവട്ടിലൂടെ കാലം ഒലിച്ചുപോയത്
എത്ര പെട്ടൊന്നാണ്;
ജാലകപ്പുറത്തെ മഴക്കാഴ്ചകള്‍
ഇഷ്ടപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയതും...

മദീനയിലെ പ്രാവുകള്‍

പ്രവാചകനെറിഞ്ഞുകൊടുത്ത
ഗോതമ്പു മണികള്‍ തേടി
മദീനയില്‍ പറന്നിറങ്ങുന്നുണ്ടിപ്പോഴും
പരകോടി പ്രാവുകള്‍!..

പല നിറങ്ങള്‍
ദേശങ്ങള്‍, ഭാഷകള്‍...
ആരാണവയെ
മദീനയിലേക്ക് പിടിച്ചുവലിക്കുന്നത്?
അഞ്ചു നേരവും
കൃത്യമായി
ആരാണവയെ
കൂടുതുറന്നു വിടുന്നത്?

പാപ ഭാരവും
സങ്കടക്കണ്ണീരും
മദീനയിലിറക്കിവച്ച്
അവ ചിറകടിച്ചു പറക്കും.

മദീനയുടെ കുളിരില്‍
മുഖമമര്‍ത്തിക്കരയും
മദ്ഹു ഗാനങ്ങള്‍ കൊണ്ട്
മുഹബത്തറിയിക്കും

അറിവിന്റെ കതിര്‍മണികള്‍
കൊത്തിയെടുത്ത് പറക്കും
സംസമിന്റെ മധുരം
മതിവരുവോളം നുകരും

ഉഹ്ദു മലകടന്നു വരുന്ന
കുളിര്‍ കാറ്റേറ്റു മയങ്ങും
പ്രവാചകന്റെ മണ്ണില്‍
പുണ്യം തേടിയലയും

മദീനയുടെ    പ്രഭയില്‍
വെട്ടിത്തിളങ്ങും
മദീനയുടെ സല്‍ക്കാരത്തില്‍
മതിമറന്നു നില്‍ക്കും


ചിറകുകളുടെയെല്ലാം
അധിപനായ നാഥാ,
എനിക്കും രണ്ടു ചിറകുകള്‍ തരൂ
പ്രവാചകന്റെ കൂടണയാന്‍.........


  

ഗാസയിലെ പൂക്കള്‍

ബോംബുവര്‍ഷം  കഴിഞ്ഞ്
കണ്ണീര്‍മഴ പെയ്യുന്ന
ചില വസന്തങ്ങളില്‍
ഞങ്ങളുടെ മുറ്റത്തും
പൂക്കള്‍ വിടരാറുണ്ട്.

ചോരകൊണ്ട് നനച്ചിട്ടാവാം
ചുവന്നിരിയ്ക്കാനാണവയ്ക്കിഷ്ടം

വിശപ്പിനും മരണത്തിനുമിടയ്ക്ക്
ഞങ്ങള്‍ക്കെന്തിനാണ് പൂക്കളെന്ന്
നിങ്ങള്‍ ചോദിച്ചേക്കാം

നേരാണ്..!
പുലര്‍മഞ്ഞില്‍
മുള്ളുകൊണ്ട് മുറിഞ്ഞ
ചോരയും ചേര്‍ത്തിറുത്തെടുത്തൊരു
പനിനീര്‍പ്പൂവു കൊടുക്കാന്‍
ഞങ്ങള്‍ക്ക് പ്രണയിനികളില്ല ,
പ്രണയിക്കാന്‍ നേരവുമില്ല

വിളവെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞ്
പൂക്കളമൊരുക്കാറില്ല
മാലകള്‍ കോര്‍ത്ത്
ഒലിവിലകളോടൊപ്പം തൂക്കിയിടാന്‍
ആഘോഷങ്ങളുമില്ല.

പൂച്ചെണ്ട് കൊടുക്കാന്‍
നിങ്ങളുടെ നേതാക്കളൊന്നും
ഞങ്ങളുടെ മണ്ണിലേക്ക് വരാറില്ല
രാസായുധങ്ങള്‍ പരന്ന
തോട്ടങ്ങളിലെക്ക്
പൂമ്പാറ്റകള്‍ പോലും വരാറില്ല.
തേനിറുക്കാന്‍
വണ്ടുകളുമിനി ബാക്കിയില്ല.

പൂവും തേടി
വിനോദ സഞ്ചാരികളും
ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികളുമൊന്നും
ഇതുവഴി വരാറില്ല
മാനത്തു നിന്ന് വിതറാന്‍
ഇസ്രായേലിന്റെ
തീയുണ്ടാകളുള്ളപ്പോള്‍
പൂക്കള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കാവശ്യവുമില്ല.

പിന്നെയുമെന്തിനാണ്
ഞങ്ങള്‍ക്ക് പൂക്കളെന്നാവും
നിങ്ങളുടെ ചോദ്യം !
വിടരും മുമ്പെ വാടിവീഴുന്ന
ഞങ്ങളുടെ കുരുന്നുകളുടെ
ജനാസക്കൊപ്പം വെക്കാന്‍
ഈ പൂക്കളല്ലാതെ
മറ്റെന്താണ് ഞങ്ങള്‍ക്കുള്ളത് ??      

പെരുന്നാളോര്‍മകള്‍

 ഓര്‍മയുടെ ജാലകം തുറക്കുമ്പോള്‍
ചിലപ്പോഴൊക്കെ തികട്ടിവരും
പഞ്ഞിയില്‍പ്പുരട്ടി ചെവിയില്‍ത്തിരുകിയ
ജന്നാത്തുല്‍ ഫിര്‍ദൌസിന്റെ മണം,
പള്ളിയില്‍ നിന്നൊഴുകി വരുന്ന
തക്ബീറിന്റെ ഈണം,
ഉറക്കമൊഴിച്ച് കാവലിരുന്ന
മൈലാഞ്ചിച്ചോപ്പ്,
ഉടയാതെ കാത്തുവച്ച
കുപ്പിവളക്കിലുക്കം,
ഏറെ കാത്തിരുന്ന് കിട്ടിയ
പുത്തനുടുപ്പിന്റെ നിറം,
എണ്ണ തേച്ചയുടലില്‍
സോപ്പ് പതയുന്ന കുളിര്,
നടുവിലകത്ത് പാത്തുവച്ച
പിഞ്ഞാണ പ്പാത്രങ്ങളുടെ  തിളക്കം,
പെരുന്നാളിനു മാത്രം കിട്ടുന്ന
കോഴിക്കറിയുടെ സ്വാദ്,
കൂട്ടം കൂടിയെത്തുന്ന
വിരുന്നുകാരുടെ ആരവം,
അയല്‍പ്പക്കത്തെ
പാല്‍പ്പായസത്തിന്റെ മധുരം...


എന്നും  പെരുന്നാളായതില്‍പ്പിന്നെ
ഓര്‍മകള്‍ക്ക് പോലുമിപ്പോള്‍
പഴയ നിറവും മണവും മധുരവുമില്ല....

മഴപ്പകര്‍ച്ചകള്‍

കുടയില്ലാതിരുന്ന കാലത്ത് 

പുലര്‍ച്ചെ കുളിച്ച് 

വഴിനീളെ നനഞ്ഞ് 

ചെളിവെള്ളം തെറിപ്പിച്ച് 

കീറിയ പുസ്തകത്തിലൂടെ  ഒലിച്ചിറങ്ങി 

ഓലമേഞ്ഞ മേല്‍പ്പുരയിലൂടെ 

ചോര്‍ന്നിറങ്ങി 

ജൂണ്‍  ഒന്നിനുതന്നെ 

ഒന്നാമത്തെ ബഞ്ചി ലിരിപ്പുണ്ടാവും ,

ചിണുങ്ങിക്കൊണ്ട്, മഴ !!

വര്‍ണക്കുടകളുണ്ടായതില്‍പ്പിന്നെ 

ഉപഗ്രഹക്കണ്ണി ലുടക്കി 

ചാനല്‍ പ്രവചനങ്ങ ളില്‍ത്തട്ടി 

ന്യൂന മര്ദങ്ങളില്‍ പ്പെട്ടുലഞ്ഞു 

കൊടുങ്കാട്ടിനെക്കൂട്ടുപിടിച്ച് 

ഇടിയും മിന്നുമായി കൊട്ടിയറിയിച്ച് 

പിന്‍വാതിലിലൂടെ ഒളിഞ്ഞുനോക്കിയും 

കയറിവരാന്‍ മടിച്ചും 

എന്നും നേരം തെറ്റിയെത്തും 

കലിതുള്ളി ക്കൊണ്ട്, മഴ !!

എഫ് ഡി ഐ

മുറ്റത്തെ മരത്തിലിപ്പോള്‍
പണമൊന്നും കായ്ക്കാറില്ല !

ഇലയും കമ്പുകളും
കിട്ടിയ വിലയ്ക്ക് വിറ്റു
തൊലിയും വേരും
സായിപ്പിന് തീരെഴുതിക്കൊടുത്തു
ഉള്ള കാതലൊക്കെയും
മുതലാളിമാര്‍ ചൂഴ്ന്നെടുത്തു
ചുവട്ടിലെ മണ്ണ്
കൂടെയുള്ളവര്‍ വീതംവെച്ചു
ബാക്കിയുള്ള വിത്തുകള്‍ക്ക്
ആരോ പാറ്റെന്റെടുത്തു

ഒരു ശിഖരമെങ്കിലും
ബാക്കിവെക്കാമായിരുന്നു
കടം വാങ്ങിയെങ്കിലുമൊരു
കയറുകെട്ടാന്‍,
ഒരു പലകയെങ്കിലും
ബാക്കിവെക്കാമായിരുന്നു
ചിതലരിച്ച ശവപ്പെട്ടിക്കൊരു
മൂടിവെക്കാന്‍
ഒരു കൊള്ളിയെങ്കിലും
ബാക്കിവെക്കാമായിരുന്നു
അശോക ചക്രം പുതപ്പിച്ച
ചിതയ്ക്ക് തീ കൊളുത്താന്‍......!...