വേനല്‍ മഴയോട്

കാറ്റുകൊണ്ട്
നിനക്കെന്നെ വീഴ്ത്താനാവില്ല
ള്ളിലിങ്ങനെ
കൊടുങ്കാറ്റുയരുമ്പോള്‍

മിന്നല്‍ കൊണ്ട്
നിനക്കെന്നെ കത്തിക്കാനാവില്ല
ഉള്ളിലിങ്ങനെ
കനലെരിയുമ്പോള്‍

ഇടികൊണ്ട്
നിനക്കെന്നെ  വീഴ്ത്താനാവില്ല
ദിഗന്തങ്ങള്‍ പൊട്ടുമാറ്
ഹൃദയമിങ്ങനെ മിടിക്കുമ്പോള്‍

മഴനീരുകൊണ്ട്
നിനക്കെന്നെ നനയ്ക്കാനാവില്ല
മിഴിനീരിനാല്‍
ഞാനൊരു പ്രളയമായിരിക്കുമ്പോള്‍...

ചൂട്

ചൂടാവാനെന്തെളുപ്പമാണ്!
മുറ്റത്തെ മാവും
പറമ്പിലെ കാവും
വയലിലെ കുളവും
വഴിയിലെ ഉറവും
പുഴയിലെ നിറവും
കാട്ടിലെ ചോലയും
മലയിലെ മരവും
ഒക്കെ നശിപ്പിച്ചിട്ട്
കറന്റ്‌ കട്ടിന്റെ നേരത്ത്
എന്തൊരു ചൂടെന്നു പറഞ്ഞ്
എ.സിയോടും ഫാനിനോടും
സര്‍ക്കാരിനോടുമൊക്കെ
ചൂടാവാനെന്തെളുപ്പമാണ്...

പുളിയച്ചാർ

കരിപിടിച്ച
ഓർമകൾ
കണ്ണീരിന്റെ മധുരവും
വിയര്പ്പിന്റെ പുളിയും
ചേർത്ത്
മഴ നനഞ്ഞ
സ്ലേറ്റിൽ ,
ചൊറിപിടിച്ച
കൈകൾ കൊണ്ട്
കുഴച്ചെടുത്ത്
പായ്ക്കറ്റിലാക്കി
തൂക്കിയിട്ടിരിക്കുന്നു
കേശവേട്ടന്റെ പീടികയിൽ.
അഞ്ചു പൈസക്കായി
കോന്തലയിലേക്ക്  നീണ്ട
വലതുകൈ
ബെൽറ്റിനു പുറത്തെ
മൊബൈൽ ഫോണിൽത്തട്ടി
ഇരുപത്തൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലേക്ക്
തെറിച്ചുവീണു ..! 

മാന്ദ്യം

ടി.വി യിലെ
ഓഹരിക്കണക്ക് കേട്ടു
ബോധമറ്റു വീണതാണച്ഛന്‍

സ്വര്‍ണ വില കേട്ടതില്‍പ്പിന്നെ
സീരിയലൊന്നും കണ്ടില്ല
അമ്മ

നൂഡില്‍സിനു പകരം
കഞ്ഞിയായതാണ്
മുത്തച്ഛനു പരാതി

ബെന്‍സ് വിറ്റും
നാനോ വാങ്ങണമെന്ന്
മുത്തശ്ശി മൊഴി

ഗള്‍ഫീന്നയച്ച
 ഡ്രാഫ്റ്റിനു കനം പോരെന്നു
ഏട്ടത്തിക്ക് പരിഭവം

ബാങ്ക് ബാലന്‍സ്
കുറഞ്ഞതിനാണ്
അനിയന്‍ പിണങ്ങിയത്

ദോഷം പറയരുതല്ലോ,
മാന്ദ്യമായതില്‍പ്പിന്നെയാണ്
വിശപ്പിന്റെ എരിവും
വിയര്‍പ്പിന്റെ പുളിയും
വിരുന്നിന്റെ മധുരവുമൊക്കെ
ഞാനുമറിഞ്ഞു തുടങ്ങിയത്.

കണ്ണാടി

മുഖം ചുളിഞ്ഞ്
കവിളു കുഴിഞ്ഞ്
കാഴ്ച മങ്ങി
തലയാകെ നരച്ച്
തിരിച്ചറിയാനാവാത്ത വിധം
വാര്‍ധക്യം ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു
കണ്ണാടിക്ക്!!

പ്രവാസം

കട്ടിലിനടിയില്‍ പൊടിപിടിച്ചിരിപ്പുണ്ട്
മൂടുപോയൊരു പെട്ടി;
സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ കുത്തിനിറച്ച്
പ്രതീക്ഷകള്‍ കൊണ്ട് വരിഞ്ഞുകെട്ടി
ഇരുപത് വര്ഷപങ്ങള്ക്ക്  മുന്പ്്
വിമാനം കയറിപ്പോന്നത്...

അലമാരയ്ക്കുള്ളില്‍ അട്ടിവച്ചിട്ടുണ്ട്
ഒരുകെട്ട്‌ കത്തുകള്‍,
ഉപ്പയുടെ മരണവും, പെങ്ങളുടെ കല്യാണവും
ഭാര്യയുടെ പ്രസവവുമൊക്കെ അടയാളപ്പെടുത്തി
കണ്ണീരു കൊണ്ടൊട്ടിച്ചു
കടലുകടന്നു വന്നത്....

പെങ്ങള്‍ക്ക്

എത്ര പൂക്കള്‍ നിനക്കായ്‌
ഞാനിറുത്തു വച്ചു
കാറ്റുപോലും കാണാതെ മയില്‍ -
പ്പീലിയും പകുത്തു വച്ചു

എത്ര കഥകള്‍ മനസ്സില്‍
ഞാനോര്‍ത്തു വച്ചു
എത്രയീണങ്ങള്‍
മൂളാതെ കരുതി വച്ചു

എത്ര താരാട്ടുകള്‍
പട്ടില്‍പ്പൊതിഞ്ഞു വച്ചു, നിന്നെ
വിളിക്കുവാനെത്ര പേരുകള്‍
ഞാന്‍ പഠിച്ചു വച്ചു

എത്രയോമല്‍ക്കിനാക്കളെന്‍
ഹൃത്തില്‍ നിനക്കായ് നെയ്തുവച്ചു
എത്ര താരകങ്ങള്‍ നിനക്കായ്
പറിക്കാതെ വച്ചു

എത്ര ചിരട്ടയില്‍
ചോറുവച്ചു, ഞാന്‍
കളിവീടുമെത്രനാള്‍
നിനക്കായ് പണിതുവച്ചു

എത്ര കാത്തിരുന്നു, ഞാ-
നെത്ര പ്രാര്‍ഥിച്ചു
എന്നിട്ടുമെന്തേ പെങ്ങളേ
നീ മാത്രം പിറന്നില്ല.